آرتریت یک اصطلاح عمومی برای گروهی از بیماریهای التهابی مفاصل است که باعث درد، تورم، سفتی و محدودیت حرکت در مفاصل آسیبدیده میشود. این بیماری میتواند افراد را در تمام سنین تحت تأثیر قرار دهد و یکی از علل اصلی ناتوانی در جهان محسوب میشود.
انواع شایع آرتریت
۱. استئوآرتریت (آرتروز)
شایعترین نوع آرتریت
ناشی از تخریب تدریجی غضروف مفصلی
معمولاً در مفاصل تحملکننده وزن رخ میدهد
بیشتر در افراد مسن دیده میشود
علائم: درد مفصلی، سفتی، کاهش دامنه حرکت
۲. آرتریت روماتوئید
یک بیماری خودایمنی سیستمیک
حمله سیستم ایمنی به غشای سینوویال مفاصل
میتواند به سایر اندامها نیز آسیب برساند
معمولاً به صورت متقارن مفاصل را درگیر میکند
علائم: تورم، درد، گرمی و قرمزی مفاصل
۳. نقرس
ناشی از تجمع کریستالهای اسید اوریک
حملات ناگهانی و شدید درد
اغلب مفصل شست پا را درگیر میکند
با سطح بالای اسید اوریک خون مرتبط است
۴. آرتریت پسوریاتیک
مرتبط با بیماری پوستی پسوریازیس
درگیری همزمان پوست و مفاصل
میتواند باعث تغییر شکل ناخنها شود
الگوی التهاب خاصی دارد
علائم و نشانهها
درد و حساسیت مفاصل
تورم و التهاب
سفتی صبحگاهی
قرمزی و گرمی مفاصل
کاهش دامنه حرکتی
ضعف و خستگی عمومی
تب در موارد التهابی
روشهای تشخیص
معاینه فیزیکی کامل
آزمایشهای خون (شامل فاکتور روماتوئید، CRP)
تصویربرداری (رادیوگرافی، MRI، سونوگرافی)
آنالیز مایع مفصلی
بررسی تاریخچه پزشکی خانواده
گزینههای درمانی
درمان دارویی:
مسکنها (استامینوفن، NSAIDs)
داروهای ضدالتهاب
داروهای تعدیلکننده بیماری (DMARDs)
داروهای بیولوژیک
تزریق کورتیکواستروئید
درمانهای غیردارویی:
فیزیوتراپی و کاردرمانی
ورزشهای درمانی
کاهش وزن
وسایل کمکحرکتی
کمپرس سرد و گرم
درمانهای جراحی:
آرتروسکوپی
استئوتومی
آرترودز (فیوژن مفصل)
تعویض کامل مفصل
مدیریت و خودمراقبتی
فعالیت بدنی منظم
رژیم غذایی ضدالتهاب
مدیریت استرس
استراحت کافی
محافظت از مفاصل
ترک سیگار
پیشگیری و کنترل
حفظ وزن سالم
ورزش منظم
تغذیه مناسب
اجتناب از آسیبهای مفصلی
معاینات دورهای
درمان به موقع عفونتها
زندگی با آرتریت
آموزش بیمار و خانواده
گروههای حمایتی
تطبیق فعالیتهای روزانه
استفاده از تکنولوژیهای کمکی
برنامهریزی برای فعالیتها
جدیدترین پیشرفتها
داروهای هدفمند جدید
روشهای تصویربرداری پیشرفته
درمانهای سلولی
پزشکی شخصیشده
اپلیکیشنهای مدیریت بیماری
آرتریت اگرچه بیماری مزمنی است، اما با تشخیص به موقع، درمان مناسب و مدیریت صحیح میتوان آن را کنترل کرد و کیفیت زندگی مناسبی داشت. مهم است که بیماران با پزشک خود همکاری نزدیک داشته و برنامه درمانی جامعی را دنبال کنند.
