درمان ناباروری در تهران

درمان ناباروری در تهران می‌تواند از بررسی علت کاهش باروری و درمان‌های ساده‌تر تا روش‌های کمک‌باروری مانند IUI، IVF و میکرواینجکشن یا ICSI را شامل شود. روش مناسب برای هر زوج یا فرد به سن، مدت ناباروری، ذخیره تخمدان، وضعیت لوله‌های رحمی، کیفیت اسپرم، سابقه بارداری و درمان‌های قبلی بستگی دارد.

همه افرادی که برای ناباروری مراجعه می‌کنند نیاز به IVF ندارند. در بعضی موارد اصلاح زمان‌بندی رابطه، درمان اختلالات تخمک‌گذاری یا درمان مشکلات زمینه‌ای کافی است و در شرایط دیگر ممکن است IUI یا روش‌های پیشرفته‌تر کمک‌باروری لازم باشند.

در این صفحه طبیبو می‌توانید پزشکان و مراکز درمان ناباروری در تهران را بررسی کرده و اطلاعات موجود درباره تخصص، خدمات و محل فعالیت آنها را مقایسه کنید.

ناباروری چیست؟

ناباروری معمولاً زمانی مطرح می‌شود که با وجود رابطه منظم و بدون استفاده از روش جلوگیری، بارداری در مدت مشخصی اتفاق نیفتاده باشد.

برای بسیاری از زوج‌ها، ارزیابی پس از حدود 12 ماه تلاش برای بارداری مطرح می‌شود.

اما در زنان 35 ساله و بالاتر معمولاً توصیه می‌شود بررسی زودتر و پس از حدود شش ماه تلاش ناموفق آغاز شود.

در سنین بالاتر، سابقه بیماری‌های خاص، پریودهای بسیار نامنظم، مشکلات شناخته‌شده لوله‌های رحمی، اندومتریوز یا مشکلات مهم اسپرم، ممکن است ارزیابی حتی زودتر لازم باشد.

علت ناباروری چیست؟

ناباروری می‌تواند به عوامل زنانه، مردانه، ترکیبی از هر دو یا در بعضی موارد علتی که با بررسی‌های معمول مشخص نمی‌شود مرتبط باشد.

عوامل مرتبط با زنان

مواردی مانند:

  • اختلال تخمک‌گذاری؛
  • کاهش ذخیره تخمدان؛
  • افزایش سن؛
  • انسداد لوله‌های رحمی؛
  • اندومتریوز؛
  • فیبروم یا بعضی مشکلات رحم؛
  • سندرم تخمدان پلی‌کیستیک؛
  • و برخی اختلالات هورمونی

می‌توانند در کاهش باروری نقش داشته باشند.

عوامل مرتبط با مردان

مشکلاتی مانند:

  • تعداد کم اسپرم؛
  • حرکت ضعیف اسپرم؛
  • شکل غیرطبیعی اسپرم؛
  • انسداد مسیر خروج اسپرم؛
  • واریکوسل در بعضی مردان؛
  • اختلالات هورمونی؛
  • و مشکلات ژنتیکی

می‌توانند در ناباروری مردانه نقش داشته باشند.

بررسی هر دو طرف معمولاً اهمیت دارد و نباید ارزیابی فقط به زن محدود شود.

چه زمانی برای درمان ناباروری مراجعه کنیم؟

مراجعه به پزشک یا مرکز ناباروری می‌تواند در شرایط زیر مناسب باشد:

  • عدم بارداری پس از یک سال رابطه منظم بدون جلوگیری؛
  • عدم بارداری پس از حدود شش ماه در زنان بالای 35 سال؛
  • سن بالاتر و نگرانی درباره کاهش باروری؛
  • پریودهای بسیار نامنظم یا قطع قاعدگی؛
  • اندومتریوز؛
  • سابقه جراحی لگن یا لوله‌های رحمی؛
  • سابقه شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی؛
  • سقط‌های مکرر؛
  • مشکلات شناخته‌شده اسپرم؛
  • یا سابقه درمان ناباروری ناموفق.

زمان در بعضی شرایط باروری اهمیت زیادی دارد، بنابراین به تعویق انداختن ارزیابی برای مدت طولانی همیشه مناسب نیست.

بررسی اولیه ناباروری در تهران

ارزیابی ناباروری بر اساس شرایط فرد انجام می‌شود و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بررسی تاریخچه قاعدگی و تخمک‌گذاری؛
  • سونوگرافی رحم و تخمدان‌ها؛
  • آزمایش‌های هورمونی؛
  • بررسی ذخیره تخمدان؛
  • آزمایش اسپرم؛
  • بررسی وضعیت لوله‌های رحمی؛
  • ارزیابی رحم؛
  • و بررسی بیماری‌های زمینه‌ای.

همه بیماران به تمام این آزمایش‌ها نیاز ندارند.

هدف این است که ابتدا علت یا عوامل مؤثر مشخص شوند و سپس درمان بر اساس آنها انتخاب شود.

AMH و ذخیره تخمدان

AMH یا Anti-Müllerian Hormone یکی از آزمایش‌هایی است که برای کمک به ارزیابی ذخیره تخمدان استفاده می‌شود.

AMH می‌تواند اطلاعاتی درباره تعداد تقریبی فولیکول‌های باقی‌مانده ارائه دهد، اما به‌تنهایی نمی‌تواند احتمال بارداری طبیعی یا موفقیت IVF را به‌طور قطعی پیش‌بینی کند.

سن زن و کیفیت تخمک نیز اهمیت بسیار زیادی دارند.

بنابراین نتیجه پایین یا بالای AMH باید در کنار سایر اطلاعات مانند سن، سونوگرافی و سابقه پزشکی تفسیر شود.

آزمایش اسپرم

Semen Analysis یا آزمایش مایع منی یکی از بررسی‌های اصلی در ارزیابی ناباروری است.

در این آزمایش معمولاً عواملی مانند:

  • تعداد اسپرم؛
  • حرکت اسپرم؛
  • حجم مایع منی؛
  • و شکل اسپرم‌ها

بررسی می‌شوند.

یک نتیجه غیرطبیعی همیشه به معنای ناباروری قطعی نیست و گاهی نیاز به تکرار آزمایش وجود دارد.

در موارد شدیدتر ممکن است بررسی تخصصی اورولوژی، هورمونی یا ژنتیکی نیز مطرح شود.

درمان اختلال تخمک‌گذاری

در زنانی که تخمک‌گذاری منظم ندارند، ممکن است درمان دارویی برای تحریک یا تنظیم تخمک‌گذاری انجام شود.

برای مثال، در بعضی زنان مبتلا به PCOS یا سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، درمان می‌تواند شامل اصلاح سبک زندگی و داروهای مخصوص تحریک تخمک‌گذاری باشد.

پاسخ تخمدان باید در برخی برنامه‌های درمانی با سونوگرافی و آزمایش کنترل شود.

مصرف خودسرانه داروهای باروری مناسب نیست، زیرا می‌تواند خطر تحریک بیش از حد تخمدان یا بارداری چندقلویی را افزایش دهد.

IUI در تهران

IUI یا تلقیح داخل رحمی اسپرم یکی از روش‌های کمک‌باروری ساده‌تر است.

در این روش نمونه اسپرم آماده و شسته‌شده در زمان مناسب نزدیک تخمک‌گذاری مستقیماً داخل رحم قرار داده می‌شود.

IUI ممکن است در شرایط انتخاب‌شده‌ای مانند:

  • برخی موارد ناباروری بدون علت مشخص؛
  • بعضی مشکلات خفیف اسپرم؛
  • مشکلات مربوط به دهانه رحم؛
  • یا برخی اختلالات تخمک‌گذاری

مطرح شود.

وجود حداقل یک لوله رحمی باز و تعداد مناسب اسپرم معمولاً از عوامل مهم در تصمیم‌گیری هستند.

IUI چند بار انجام می‌شود؟

تعداد دفعات مناسب برای همه زوج‌ها یکسان نیست.

اگر چند دوره IUI نتیجه ندهد، ادامه دادن تعداد زیادی سیکل بدون ارزیابی مجدد ممکن است منطقی نباشد.

سن زن، علت ناباروری و کیفیت اسپرم در تصمیم برای ادامه IUI یا رفتن به سمت IVF اهمیت دارند.

در زنان با سن بالاتر یا ذخیره تخمدان پایین ممکن است پزشک توصیه کند زمان زیادی صرف درمان‌های با احتمال موفقیت پایین‌تر نشود.

IVF در تهران

IVF یا لقاح آزمایشگاهی یکی از مهم‌ترین روش‌های کمک‌باروری است.

در IVF معمولاً تخمدان‌ها با دارو تحریک می‌شوند تا چند فولیکول رشد کنند. سپس تخمک‌ها با یک اقدام پزشکی از تخمدان خارج شده و در آزمایشگاه با اسپرم لقاح داده می‌شوند.

جنین‌های حاصل چند روز در آزمایشگاه رشد می‌کنند و سپس یک جنین یا در شرایط خاص تعداد بیشتری بر اساس تصمیم پزشکی به رحم منتقل می‌شود.

برخی جنین‌های مناسب نیز ممکن است برای استفاده آینده فریز شوند.

مراحل IVF چگونه است؟

یک سیکل IVF معمولاً چند مرحله دارد:

1. تحریک تخمدان

داروهای هورمونی برای رشد چند فولیکول تجویز می‌شوند.

پاسخ تخمدان با سونوگرافی و در برخی موارد آزمایش خون پیگیری می‌شود.

2. تخمک‌کشی

پس از رسیدن فولیکول‌ها به مرحله مناسب، تخمک‌ها معمولاً تحت آرام‌بخشی یا بیهوشی کوتاه از تخمدان خارج می‌شوند.

3. لقاح در آزمایشگاه

تخمک و اسپرم در آزمایشگاه برای ایجاد جنین استفاده می‌شوند.

لقاح می‌تواند با IVF معمولی یا در صورت نیاز با ICSI انجام شود.

4. کشت جنین

جنین‌ها برای چند روز تحت شرایط کنترل‌شده آزمایشگاهی نگهداری و ارزیابی می‌شوند.

5. انتقال جنین

جنین انتخاب‌شده با یک کاتتر باریک به داخل رحم منتقل می‌شود.

در برخی سیکل‌ها انتقال تازه انجام نمی‌شود و همه جنین‌ها برای انتقال در زمان مناسب‌تر فریز می‌شوند.

میکرواینجکشن یا ICSI چیست؟

ICSI یا Intracytoplasmic Sperm Injection که در فارسی معمولاً به آن میکرواینجکشن گفته می‌شود، تکنیکی است که طی آن یک اسپرم به‌طور مستقیم داخل تخمک تزریق می‌شود.

ICSI معمولاً همراه با یک سیکل IVF انجام می‌شود و روش کاملاً جداگانه‌ای از IVF نیست.

این تکنیک می‌تواند در مواردی مانند:

  • تعداد بسیار کم اسپرم؛
  • حرکت بسیار ضعیف اسپرم؛
  • بعضی موارد لقاح ناموفق قبلی؛
  • استفاده از اسپرم برداشت‌شده از بیضه؛
  • یا برخی شرایط دیگر

مطرح شود.

ICSI برای همه بیماران ضروری نیست و باید دلیل استفاده از آن مشخص باشد.

تفاوت IVF و ICSI

در IVF استاندارد، تخمک‌ها در محیط آزمایشگاه در کنار اسپرم قرار می‌گیرند تا لقاح اتفاق بیفتد.

در ICSI، جنین‌شناس یک اسپرم را انتخاب و مستقیماً داخل تخمک تزریق می‌کند.

مراحل تحریک تخمدان، تخمک‌کشی و انتقال جنین در هر دو تا حد زیادی مشابه هستند.

بنابراین اصطلاح «میکرواینجکشن» بیشتر به روش لقاح تخمک در آزمایشگاه اشاره دارد.

انتقال جنین فریز شده

جنین‌هایی که در یک سیکل IVF ایجاد و فریز شده‌اند ممکن است در آینده از طریق Frozen Embryo Transfer یا FET به رحم منتقل شوند.

در این روش نیازی به تکرار تخمک‌کشی برای همان جنین‌ها نیست.

رحم ابتدا با چرخه طبیعی یا دارویی برای انتقال آماده می‌شود.

زمان و روش آماده‌سازی آندومتر باید بر اساس شرایط بیمار تعیین شود.

فریز تخمک در تهران

فریز تخمک یکی از روش‌های حفظ باروری است.

این گزینه ممکن است برای افرادی مطرح شود که:

  • قرار است درمانی مانند شیمی‌درمانی دریافت کنند؛
  • نیاز پزشکی به حفظ باروری دارند؛
  • یا به دلایل فردی قصد دارند امکان بارداری آینده را حفظ کنند.

سن هنگام فریز تخمک اهمیت زیادی دارد، زیرا کیفیت تخمک با افزایش سن کاهش پیدا می‌کند.

فریز تخمک تضمین نمی‌کند که در آینده حتماً بارداری ایجاد شود.

فریز جنین

در بعضی سیکل‌های IVF، جنین‌های مناسب اضافی می‌توانند برای انتقال در آینده فریز شوند.

این کار ممکن است امکان انجام انتقال‌های بعدی را بدون تحریک مجدد تخمدان و تخمک‌کشی فراهم کند.

تعداد جنین‌های قابل فریز به تعداد و کیفیت تخمک‌ها، کیفیت اسپرم و روند رشد جنین بستگی دارد.

PGT یا بررسی ژنتیکی جنین

در برخی شرایط خاص ممکن است PGT یا آزمایش ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی مورد بررسی قرار گیرد.

PGT می‌تواند برای بعضی بیماری‌های ژنتیکی شناخته‌شده یا شرایط خاص پزشکی کاربرد داشته باشد.

انواع مختلف PGT وجود دارد و این آزمایش برای همه زوج‌هایی که IVF انجام می‌دهند ضرورت ندارد.

پیش از انجام آن باید درباره دلیل پزشکی، محدودیت آزمایش، هزینه و امکان نتیجه نامشخص یا عدم وجود جنین مناسب برای انتقال مشاوره انجام شود.

اندومتریوز و ناباروری

اندومتریوز می‌تواند در برخی زنان با درد لگن و کاهش باروری همراه باشد.

شدت اندومتریوز همیشه با شدت مشکل باروری ارتباط مستقیم ندارد.

درمان ممکن است شامل انتظار، جراحی در افراد انتخاب‌شده، تحریک تخمک‌گذاری، IUI یا IVF باشد.

انجام جراحی قبل از IVF برای همه بیماران مبتلا به اندومتریوز ضروری نیست و تصمیم باید بر اساس سن، ذخیره تخمدان، شدت بیماری و سابقه درمان گرفته شود.

PCOS و درمان ناباروری

زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک ممکن است به دلیل تخمک‌گذاری نامنظم برای بارداری با مشکل مواجه شوند.

بسیاری از این زنان بدون نیاز به IVF و با اصلاح سبک زندگی و درمان تخمک‌گذاری می‌توانند باردار شوند.

IVF معمولاً زمانی مطرح می‌شود که درمان‌های ساده‌تر مناسب نباشند یا عوامل دیگری نیز وجود داشته باشند.

در PCOS هنگام تحریک تخمدان باید به خطر پاسخ بیش از حد تخمدان توجه شود.

ناباروری مردان

درمان ناباروری مردانه به علت مشکل بستگی دارد.

برخی مردان ممکن است به درمان بیماری زمینه‌ای یا اصلاح عوامل قابل درمان نیاز داشته باشند.

در موارد شدیدتر ممکن است IVF همراه با ICSI مطرح شود.

اگر اسپرم در مایع منی وجود نداشته باشد، در برخی بیماران امکان برداشت اسپرم با روش‌هایی مانند PESA، TESA یا Micro-TESE بررسی می‌شود.

وجود این تکنیک‌ها به معنای امکان یافتن اسپرم در همه بیماران نیست.

Micro-TESE چیست؟

میکروتسه یا Micro-TESE یک جراحی میکروسکوپی برای جستجوی اسپرم در بافت بیضه است و بیشتر در برخی مردان مبتلا به آزواسپرمی غیرانسدادی مطرح می‌شود.

اگر اسپرم مناسب پیدا شود، ممکن است برای ICSI استفاده شود.

پیش از جراحی معمولاً ارزیابی توسط متخصص ناباروری مردان یا اورولوژیست و در بعضی موارد آزمایش ژنتیک اهمیت دارد.

سن چه تأثیری بر موفقیت درمان دارد؟

سن، به‌خصوص سن زن و سن تخمک، یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر باروری و نتیجه IVF است.

با افزایش سن:

  • تعداد تخمک‌ها کاهش می‌یابد؛
  • درصد بیشتری از تخمک‌ها ممکن است اختلالات کروموزومی داشته باشند؛
  • احتمال تشکیل جنین قابل انتقال کاهش پیدا می‌کند؛
  • و احتمال سقط افزایش می‌یابد.

بنابراین مقایسه نرخ موفقیت مراکز بدون در نظر گرفتن سن بیماران می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

موفقیت IVF چقدر است؟

یک درصد ثابت و قابل تعمیم برای موفقیت IVF وجود ندارد.

احتمال موفقیت به عواملی مانند:

  • سن زن؛
  • ذخیره تخمدان؛
  • علت ناباروری؛
  • کیفیت اسپرم؛
  • تعداد و کیفیت جنین‌ها؛
  • سابقه درمان‌های قبلی؛
  • شرایط رحم؛
  • و روش گزارش نتیجه

بستگی دارد.

همچنین باید مشخص شود یک مرکز منظورش از «موفقیت» چیست: مثبت شدن تست بارداری، بارداری بالینی یا تولد زنده.

نرخ تولد زنده شاخص متفاوت و مهم‌تری از صرفاً مثبت شدن آزمایش بارداری است.

آیا IVF بارداری را تضمین می‌کند؟

خیر.

حتی در شرایط مناسب، هیچ مرکز یا پزشکی نمی‌تواند موفقیت IVF یا تولد نوزاد را برای یک سیکل تضمین کند.

ممکن است:

  • پاسخ تخمدان کافی نباشد؛
  • تخمک مناسب به دست نیاید؛
  • لقاح انجام نشود؛
  • رشد جنین متوقف شود؛
  • انتقال جنین به بارداری منجر نشود؛
  • یا بارداری در مراحل بعدی متوقف شود.

به همین دلیل پیش از شروع درمان باید درباره احتمال موفقیت در شرایط شخصی بیمار و احتمال نیاز به بیش از یک سیکل صحبت شود.

انتقال یک جنین یا چند جنین؟

انتقال تعداد بیشتر جنین می‌تواند احتمال بارداری چندقلویی را افزایش دهد.

دوقلویی یا چندقلویی با خطر بیشتر زایمان زودرس، وزن پایین هنگام تولد و عوارض بارداری همراه است.

در بسیاری از بیماران، به‌خصوص زمانی که جنین مناسب وجود دارد، انتقال یک جنین می‌تواند برای کاهش خطر چندقلویی مطرح شود.

تصمیم باید بر اساس سن، کیفیت جنین، سابقه درمان و توصیه متخصص انجام شود.

عوارض احتمالی IVF

IVF یک درمان پزشکی است و می‌تواند عوارض داشته باشد.

خطرات احتمالی شامل:

  • تحریک بیش از حد تخمدان؛
  • درد و نفخ؛
  • عوارض نادر تخمک‌کشی مانند خونریزی یا عفونت؛
  • بارداری خارج رحمی؛
  • بارداری چندقلویی در صورت انتقال بیش از یک جنین؛
  • و فشار جسمی و روانی ناشی از درمان

هستند.

با پروتکل‌های جدید می‌توان خطر برخی عوارض مانند تحریک شدید تخمدان را کاهش داد، اما خطر کاملاً صفر نیست.

هزینه درمان ناباروری در تهران

آخرین بررسی قیمت: 30 اوت 2026 / 8 شهریور 1405

هزینه درمان ناباروری در تهران به روش مورد استفاده و نیازهای هر بیمار بستگی دارد و یک قیمت واحد برای آن وجود ندارد.

بر اساس قیمت‌های منتشرشده برای سال 1405، می‌توان به‌طور تقریبی بازه‌های زیر را در نظر گرفت:

  • IUI: حدود 15 تا 20 میلیون تومان برای هر سیکل؛
  • IVF یا IVF/ICSI: حدود 40 تا 120 میلیون تومان برای یک سیکل استاندارد؛
  • فریز تخمک: حدود 15 تا 20 میلیون تومان برای بخش پایه فرایند، بدون در نظر گرفتن تمام هزینه‌های احتمالی دارو و نگهداری؛
  • انتقال جنین فریز شده: هزینه جداگانه دارد و بسته به مرکز و داروهای مورد نیاز متفاوت است.

تفاوت قابل توجه در بازه IVF به این دلیل است که بعضی قیمت‌ها فقط هزینه‌های اصلی مرکز را شامل می‌شوند، در حالی که برخی برآوردها موارد بیشتری مانند داروهای تحریک تخمدان، تخمک‌کشی، بیهوشی، آزمایشگاه جنین‌شناسی و انتقال جنین را نیز در نظر می‌گیرند.

برای مثال، قیمت‌های منتشرشده سال 1405 نشان می‌دهند داروهای تحریک تخمدان به‌تنهایی ممکن است حدود 15 تا 40 میلیون تومان از هزینه یک سیکل را تشکیل دهند.

خدماتی مانند:

  • ICSI؛
  • فریز جنین؛
  • نگهداری سالانه جنین یا تخمک؛
  • PGT؛
  • Micro-TESE؛
  • داروهای بیشتر؛
  • یا استفاده از روش‌های اهدا

می‌توانند هزینه را به میزان قابل توجهی افزایش دهند.

این ارقام تخمینی هستند و تعرفه ثابت طبیبو محسوب نمی‌شوند.

پیش از شروع درمان بهتر است از مرکز یک برآورد تفکیک‌شده دریافت کنید که مشخص کند چه مواردی در مبلغ اعلام‌شده گنجانده شده‌اند.

هنگام مقایسه قیمت IVF چه چیزهایی را بررسی کنیم؟

تنها پرسیدن «قیمت IVF چقدر است؟» ممکن است کافی نباشد.

بهتر است مشخص شود آیا مبلغ شامل موارد زیر است:

  • ویزیت‌های دوره تحریک؛
  • سونوگرافی‌ها؛
  • آزمایش‌های هورمونی؛
  • داروها؛
  • تخمک‌کشی؛
  • بیهوشی؛
  • IVF آزمایشگاهی؛
  • ICSI در صورت نیاز؛
  • کشت جنین؛
  • انتقال جنین؛
  • فریز جنین‌های اضافی؛
  • و هزینه نگهداری

می‌شود یا خیر.

دو مرکز ممکن است قیمت اولیه بسیار متفاوتی اعلام کنند، اما خدمات داخل پکیج آنها نیز متفاوت باشد.

آیا بیمه هزینه درمان ناباروری را پوشش می‌دهد؟

پوشش هزینه‌های ناباروری در ایران به نوع بیمه، مرکز درمانی و خدمت مورد نیاز بستگی دارد.

برخی خدمات تشخیصی و درمان ناباروری ممکن است در مراکز طرف قرارداد با بیمه با پوشش کامل یا جزئی انجام شوند.

بعضی بیمه‌های تکمیلی نیز پوشش جداگانه‌ای برای خدمات کمک‌باروری دارند.

پیش از شروع سیکل بهتر است درباره پوشش مواردی مانند دارو، IUI، IVF، تخمک‌کشی و خدمات آزمایشگاهی مستقیماً با مرکز و بیمه سؤال شود.

روش‌های اهدایی در درمان ناباروری

در بعضی شرایط پیچیده ممکن است روش‌هایی مانند تخمک اهدایی یا جنین اهدایی مطرح شوند.

این درمان‌ها فقط یک مسئله پزشکی نیستند و می‌توانند ابعاد قانونی، شرعی، روان‌شناختی و خانوادگی نیز داشته باشند.

شرایط استفاده از هر روش و مدارک مورد نیاز باید مستقیماً با مرکز دارای صلاحیت بررسی شود.

درباره روش‌های اهدایی بهتر است علاوه بر متخصص ناباروری، مشاوره حقوقی و روان‌شناختی مناسب نیز در صورت نیاز انجام شود.

درمان ناباروری برای بیماران بین‌المللی در تهران

تهران دارای مراکز درمان ناباروری است که برخی از آنها به بیماران بین‌المللی نیز خدمات ارائه می‌کنند.

اگر از خارج ایران برای IVF یا سایر درمان‌های باروری مراجعه می‌کنید، بهتر است قبل از سفر مدارکی مانند:

  • سوابق درمان قبلی؛
  • آزمایش AMH و هورمون‌ها؛
  • گزارش سونوگرافی؛
  • آزمایش اسپرم؛
  • گزارش IVFهای قبلی؛
  • اطلاعات جنین‌های فریز شده در صورت وجود؛
  • و سوابق جراحی

را برای بررسی ارسال کنید.

همچنین باید درباره مدت حضور در تهران سؤال شود، زیرا یک سیکل تحریک تخمدان و IVF معمولاً نیازمند چندین مراجعه و سونوگرافی است.

چگونه مرکز درمان ناباروری در تهران را انتخاب کنیم؟

به جای انتخاب صرفاً بر اساس عبارت «بهترین مرکز ناباروری در تهران»، بهتر است معیارهای مشخص‌تری را مقایسه کنید:

  • تخصص پزشکان ناباروری؛
  • تجربه مرکز در IVF و ICSI؛
  • کیفیت و امکانات آزمایشگاه جنین‌شناسی؛
  • نحوه بررسی ناباروری مردان؛
  • دسترسی به اورولوژی یا آندرولوژی در صورت نیاز؛
  • برنامه درمان بر اساس سن و ذخیره تخمدان؛
  • سیاست انتقال تعداد جنین؛
  • امکانات فریز جنین و تخمک؛
  • شیوه گزارش نرخ موفقیت؛
  • برنامه پیگیری؛
  • شفافیت هزینه‌ها؛
  • و امکان ارتباط با مرکز در طول سیکل.

آزمایشگاه جنین‌شناسی بخش بسیار مهمی از یک مرکز IVF است و انتخاب مرکز نباید فقط بر اساس شهرت یک پزشک انجام شود.

درباره نرخ موفقیت مرکز چه سؤالی بپرسیم؟

اگر یک مرکز درصد موفقیت اعلام می‌کند، سؤال کنید:

  • این درصد برای چه گروه سنی است؟
  • مربوط به هر سیکل شروع‌شده است یا هر انتقال جنین؟
  • منظور تست بارداری مثبت است یا بارداری بالینی؟
  • نرخ تولد زنده چقدر است؟
  • نتایج با تخمک خود بیمار است یا تخمک اهدایی نیز در آن محاسبه شده؟
  • و نتایج بیماران با شرایط مشابه من چگونه بوده است؟

یک عدد بزرگ بدون توضیح نحوه محاسبه، اطلاعات کافی برای مقایسه مراکز ارائه نمی‌دهد.

چه سؤالاتی قبل از شروع درمان بپرسیم؟

در جلسه مشاوره می‌توانید سؤال کنید:

  • علت احتمالی ناباروری ما چیست؟
  • آیا هر دو نفر بررسی شده‌ایم؟
  • آیا درمان ساده‌تری قبل از IVF مناسب است؟
  • IUI برای ما احتمال موفقیت معقولی دارد؟
  • چرا IVF یا ICSI پیشنهاد شده است؟
  • ذخیره تخمدان چگونه است؟
  • چند تخمک ممکن است به دست آید؟
  • سیاست مرکز درباره تعداد جنین انتقالی چیست؟
  • آیا فریز جنین پیشنهاد می‌شود؟
  • احتمال موفقیت بر اساس سن و شرایط ما چقدر است؟
  • هزینه اعلام‌شده شامل چه مراحل و داروهایی است؟
  • و اگر سیکل اول موفق نشود، برنامه بعدی چیست؟

پزشکان و مراکز درمان ناباروری در تهران را مقایسه کنید

در این صفحه می‌توانید پزشکان و مراکز درمان ناباروری در تهران را بررسی کرده و اطلاعات موجود درباره تخصص، خدمات و محل فعالیت آنها را مقایسه کنید.

درمان ناباروری می‌تواند از بررسی و درمان مشکلات تخمک‌گذاری یا اسپرم تا IUI، IVF، ICSI، فریز تخمک و جنین و سایر روش‌های کمک‌باروری متغیر باشد. انتخاب روش مناسب باید بر اساس علت ناباروری، سن، ذخیره تخمدان، وضعیت اسپرم و سابقه درمان انجام شود.

طبیبو اطلاعات ارائه‌دهندگان خدمات سلامت را برای کمک به جستجو و مقایسه در اختیار کاربران قرار می‌دهد و جایگزین ارزیابی، مشاوره یا برنامه درمان فردی توسط متخصص ناباروری نیست.

 

نیاز به راهنمائی دارید؟ ما کنار شما هستیم.

تیم پشتیبانی طبیبو آماده است تا به صحبت‌های شما گوش دهد، راهنمایی‌تان کند و در هر مرحله‌ای که نیاز دارید، همراه شما باشد.

تماس با ما