IVF در ایران یا لقاح آزمایشگاهی یکی از روشهای اصلی کمکباروری برای افرادی است که بارداری طبیعی برای آنها دشوار شده یا درمانهای سادهتر ناباروری نتیجه کافی ایجاد نکردهاند. در این روش، تخمک در خارج از بدن با اسپرم لقاح داده میشود، جنین برای چند روز در آزمایشگاه رشد میکند و سپس در زمان مناسب به رحم انتقال داده میشود.
IVF ممکن است در مواردی مانند انسداد لولههای رحمی، بعضی مشکلات شدید اسپرم، کاهش ذخیره تخمدان، اندومتریوز، ناباروری بدون علت مشخص یا شکست درمانهای قبلی مورد استفاده قرار گیرد.
در این صفحه طبیبو میتوانید پزشکان و مراکز IVF در ایران را بررسی کرده و اطلاعات موجود درباره خدمات درمان ناباروری، محل فعالیت و تخصص آنها را مقایسه کنید.
IVF چیست؟
IVF یا In Vitro Fertilization به معنی لقاح تخمک و اسپرم در محیط آزمایشگاه است.
در یک سیکل معمول IVF ابتدا تخمدانها با دارو تحریک میشوند تا چند فولیکول رشد کنند. سپس تخمکها از تخمدان برداشت شده و در آزمایشگاه با اسپرم لقاح داده میشوند.
پس از تشکیل جنین، یک یا چند جنین بر اساس شرایط پزشکی برای انتقال انتخاب میشوند و جنینهای مناسب دیگر در صورت نیاز میتوانند فریز شوند.
IVF یک فرایند چندمرحلهای است و موفقیت آن به عوامل متعددی بستگی دارد.
چه کسانی ممکن است به IVF نیاز داشته باشند؟
IVF برای همه افراد مبتلا به ناباروری اولین انتخاب نیست.
این روش ممکن است در شرایطی مانند موارد زیر مطرح شود:
- بسته بودن یا آسیب شدید لولههای رحمی؛
- بعضی موارد ناباروری مردانه؛
- تعداد یا حرکت بسیار کم اسپرم؛
- اندومتریوز؛
- کاهش ذخیره تخمدان؛
- افزایش سن و محدودیت زمانی برای درمان؛
- ناباروری بدون علت مشخص؛
- شکست چند دوره درمان سادهتر مانند IUI؛
- نیاز به استفاده از تخمک یا جنین فریز شده؛
- و برخی بیماریهای ژنتیکی که نیاز به بررسی جنین دارند.
پزشک باید مشخص کند آیا IVF واقعاً مناسبترین مرحله درمان است یا روش سادهتری همچنان احتمال موفقیت قابل قبولی دارد.
مراحل IVF در ایران
یک سیکل IVF معمولاً شامل چند مرحله اصلی است.
1. بررسی قبل از IVF
قبل از شروع درمان ممکن است مواردی مانند:
- سونوگرافی رحم و تخمدان؛
- AMH و ارزیابی ذخیره تخمدان؛
- آزمایشهای هورمونی؛
- آزمایش اسپرم؛
- بررسی بیماریهای عفونی؛
- و سوابق درمانهای قبلی
بررسی شوند.
آزمایشهای مورد نیاز برای همه بیماران یکسان نیستند.
2. تحریک تخمدان
در حالت طبیعی معمولاً یک تخمک در هر چرخه بالغ میشود، اما در IVF هدف این است که چند فولیکول برای برداشت تخمک رشد کنند.
به همین دلیل داروهای هورمونی تزریقی برای چند روز استفاده میشوند.
در این دوره بیمار معمولاً چند بار برای سونوگرافی و گاهی آزمایش خون مراجعه میکند تا پاسخ تخمدان بررسی شود.
دوز دارو باید متناسب با سن، وزن، ذخیره تخمدان و سابقه درمان انتخاب شود.
3. تزریق نهایی یا Trigger
زمانی که فولیکولها به اندازه مناسب برسند، دارویی برای تکمیل بلوغ تخمکها تزریق میشود.
زمان این تزریق بسیار مهم است، زیرا تخمککشی معمولاً حدود 34 تا 36 ساعت پس از آن برنامهریزی میشود.
4. تخمککشی
تخمککشی یا Oocyte Retrieval معمولاً از طریق واژن و با هدایت سونوگرافی انجام میشود.
یک سوزن مخصوص وارد فولیکولها شده و مایع حاوی تخمک جمعآوری میشود.
این کار معمولاً با آرامبخشی یا بیهوشی کوتاه انجام میشود و اغلب نیاز به بستری طولانی ندارد.
تعداد فولیکولها الزاماً برابر با تعداد تخمکهای بالغ یا جنینهای نهایی نیست.
5. لقاح در آزمایشگاه
تخمکهای مناسب در آزمایشگاه با اسپرم لقاح داده میشوند.
این مرحله میتواند با IVF معمولی یا در شرایط مناسب با ICSI یا میکرواینجکشن انجام شود.
6. کشت جنین
جنینهای تشکیلشده برای چند روز در محیط کنترلشده آزمایشگاه رشد میکنند.
بسته به شرایط ممکن است انتقال در روزهای اولیه انجام شود یا جنین تا مرحله بلاستوسیست کشت داده شود.
همه تخمکهای برداشتشده لقاح پیدا نمیکنند و همه جنینها نیز الزاماً تا مرحله انتقال رشد نمیکنند.
7. انتقال جنین
در Embryo Transfer جنین با استفاده از یک کاتتر ظریف از طریق دهانه رحم وارد رحم میشود.
این مرحله معمولاً نیاز به بیهوشی ندارد.
پزشک درباره تعداد جنینهایی که انتقال داده میشوند بر اساس سن، کیفیت جنین، سابقه درمان و خطر بارداری چندقلویی تصمیم میگیرد.
8. آزمایش بارداری
چند روز پس از انتقال، در زمان تعیینشده توسط مرکز، آزمایش Beta-hCG برای بررسی بارداری انجام میشود.
آزمایش زودتر از زمان توصیهشده میتواند نتیجه گمراهکننده ایجاد کند.
میکرواینجکشن یا ICSI چیست؟
ICSI یا Intracytoplasmic Sperm Injection که در ایران بیشتر با نام میکرواینجکشن شناخته میشود، یکی از تکنیکهای لقاح در IVF است.
در این روش جنینشناس یک اسپرم را انتخاب کرده و مستقیماً داخل تخمک تزریق میکند.
ICSI بیشتر در مواردی مانند:
- تعداد بسیار کم اسپرم؛
- حرکت ضعیف اسپرم؛
- مشکلات شدید شکل اسپرم؛
- سابقه لقاح ناموفق؛
- استفاده از اسپرم استخراجشده از بیضه؛
- یا بعضی شرایط دیگر
مورد استفاده قرار میگیرد.
میکرواینجکشن برای همه سیکلهای IVF ضرورت ندارد.
تفاوت IVF و میکرواینجکشن چیست؟
در IVF استاندارد، تخمک و تعداد مشخصی اسپرم در کنار یکدیگر قرار میگیرند تا لقاح انجام شود.
در میکرواینجکشن، یک اسپرم مستقیماً داخل تخمک تزریق میشود.
سایر مراحل مانند تحریک تخمدان، تخمککشی، رشد جنین و انتقال تقریباً مشابه هستند.
بنابراین ICSI را میتوان یک روش لقاح در چارچوب IVF دانست، نه یک درمان کاملاً جدا.
IVF برای ناباروری مردان
در بعضی زوجها عامل اصلی ناباروری به اسپرم مربوط است.
اگر تعداد یا کیفیت اسپرم بهشدت کاهش یافته باشد، IVF همراه با ICSI میتواند مطرح شود.
اگر در آزمایش مایع منی اسپرم وجود نداشته باشد، متخصص ممکن است درباره روشهایی برای برداشت اسپرم از اپیدیدیم یا بیضه مانند:
- PESA؛
- TESA؛
- TESE؛
- یا Micro-TESE
بر اساس نوع آزواسپرمی تصمیم بگیرد.
یافتن اسپرم در این روشها تضمینشده نیست و در بعضی موارد بررسی ژنتیکی نیز اهمیت دارد.
IVF برای انسداد لولههای رحمی
در بارداری طبیعی، لقاح معمولاً در لوله رحمی اتفاق میافتد.
اگر هر دو لوله بهشدت آسیب دیده یا مسدود باشند، رسیدن تخمک و اسپرم به یکدیگر دشوار یا غیرممکن میشود.
IVF با انجام لقاح در خارج از بدن این مرحله را دور میزند و به همین دلیل میتواند یکی از درمانهای اصلی در انسداد دوطرفه لولهها باشد.
IVF و اندومتریوز
اندومتریوز میتواند از طریق عوامل مختلف بر باروری تأثیر بگذارد.
در بعضی بیماران IVF مطرح میشود، بهخصوص زمانی که:
- سن بالاتر است؛
- ذخیره تخمدان کاهش یافته؛
- لولهها درگیر هستند؛
- عامل مردانه نیز وجود دارد؛
- یا درمانهای قبلی نتیجه ندادهاند.
انجام جراحی اندومتریوز پیش از IVF برای همه بیماران ضروری نیست و در بعضی شرایط جراحی تخمدان میتواند بر ذخیره تخمدان تأثیر بگذارد.
IVF و تخمدان پلیکیستیک
بسیاری از زنان مبتلا به PCOS بدون IVF و با درمان تخمکگذاری باردار میشوند.
اما اگر درمانهای دیگر موفق نباشند یا عوامل اضافی وجود داشته باشند، IVF میتواند مورد بررسی قرار گیرد.
زنان مبتلا به PCOS ممکن است به داروهای تحریک تخمدان پاسخ قویتری نشان دهند و به همین دلیل تنظیم دقیق دارو برای کاهش خطر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان یا OHSS اهمیت دارد.
IVF با ذخیره تخمدان پایین
کاهش AMH یا تعداد فولیکولهای آنترال میتواند نشاندهنده کاهش ذخیره تخمدان باشد.
در این افراد ممکن است تعداد تخمکهای بهدستآمده در یک سیکل IVF کمتر باشد.
با این حال، AMH پایین به معنی صفر بودن احتمال بارداری نیست.
سن، کیفیت تخمک، سابقه بارداری، کیفیت اسپرم و سایر عوامل نیز اهمیت دارند.
پزشک باید درباره احتمال پاسخ تخمدان و انتظارات واقعبینانه قبل از شروع درمان توضیح دهد.
تأثیر سن بر موفقیت IVF
سن زن یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده موفقیت IVF است.
با افزایش سن، علاوه بر کاهش تعداد تخمکها، احتمال اختلالات کروموزومی تخمک نیز بیشتر میشود.
در نتیجه ممکن است:
- تعداد جنینهای قابل انتقال کاهش پیدا کند؛
- احتمال لانهگزینی کمتر شود؛
- و احتمال سقط افزایش یابد.
به همین دلیل مقایسه درصد موفقیت مراکز بدون در نظر گرفتن سن بیماران چندان مفید نیست.
میزان موفقیت IVF در ایران چقدر است؟
نمیتوان یک درصد ثابت را بهعنوان نرخ موفقیت IVF در ایران برای همه بیماران اعلام کرد.
نتیجه به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
- سن زن؛
- کیفیت و تعداد تخمکها؛
- کیفیت اسپرم؛
- علت ناباروری؛
- وضعیت رحم؛
- تعداد و کیفیت جنینها؛
- سابقه IVF قبلی؛
- و کیفیت آزمایشگاه جنینشناسی.
همچنین مراکز ممکن است «موفقیت» را به روشهای متفاوتی گزارش کنند.
مثبت شدن آزمایش بارداری با تولد زنده یک شاخص یکسان نیست.
هنگام مقایسه مراکز بهتر است درباره نرخ تولد زنده در گروه سنی و شرایط مشابه خود سؤال کنید.
آیا IVF موفقیت را تضمین میکند؟
خیر.
حتی با کیفیت مناسب درمان و آزمایشگاه، هیچ مرکز معتبر نمیتواند تولد نوزاد را در یک سیکل IVF تضمین کند.
ممکن است در مراحل مختلف مشکلاتی ایجاد شوند؛ برای مثال:
- پاسخ تخمدان ضعیف باشد؛
- تخمک بالغ کافی به دست نیاید؛
- لقاح اتفاق نیفتد؛
- جنین رشد مناسب نداشته باشد؛
- لانهگزینی صورت نگیرد؛
- یا بارداری به سقط منجر شود.
بعضی بیماران برای دستیابی به بارداری به بیش از یک سیکل درمان نیاز پیدا میکنند.
انتقال جنین تازه یا فریز شده؟
پس از IVF همیشه لازم نیست جنین در همان سیکل تحریک تخمدان انتقال داده شود.
در بعضی شرایط پزشک ممکن است پیشنهاد کند تمام جنینهای مناسب فریز شوند و انتقال در چرخه بعدی انجام شود.
انتقال جنین فریز شده ممکن است در شرایطی مانند:
- خطر OHSS؛
- نامناسب بودن آندومتر؛
- نیاز به PGT؛
- یا بعضی شرایط پزشکی دیگر
مطرح شود.
انتقال فریز برای همه افراد الزاماً بهتر از انتقال تازه نیست و تصمیم باید فردی باشد.
فریز جنین بعد از IVF
اگر چند جنین مناسب ایجاد شوند، جنینهایی که انتقال داده نمیشوند میتوانند در صورت امکان فریز و نگهداری شوند.
این موضوع میتواند امکان انتقالهای بعدی را بدون تکرار تحریک تخمدان و تخمککشی فراهم کند.
کیفیت جنین، روش فریز و شرایط آزمایشگاه در فرایند نگهداری اهمیت دارند.
هزینه فریز و هزینه نگهداری سالانه معمولاً جدا از هزینه پایه IVF محاسبه میشوند.
فریز تخمک با استفاده از فرایند IVF
مراحل اولیه فریز تخمک مشابه IVF است:
- تحریک تخمدان؛
- پایش فولیکولها؛
- و تخمککشی.
اما به جای لقاح، تخمکهای بالغ فریز میشوند.
فریز تخمک میتواند برای حفظ باروری پیش از بعضی درمانهای پزشکی یا در شرایط انتخابشده مورد بررسی قرار گیرد.
موفقیت آینده بهطور قابل توجهی به سن فرد هنگام فریز تخمک وابسته است.
PGT در IVF چیست؟
PGT یا Preimplantation Genetic Testing به گروهی از آزمایشهای ژنتیکی گفته میشود که بر روی سلولهای نمونهبرداریشده از جنین پیش از انتقال انجام میشوند.
این روش میتواند برای بعضی زوجها با بیماریهای ژنتیکی مشخص یا در شرایط خاص قابل بررسی باشد.
PGT برای همه بیماران IVF ضروری نیست و انجام آن هزینه درمان را افزایش میدهد.
آزمایش ژنتیکی نیز نمیتواند تمام بیماریها یا مشکلات آینده جنین را پیشبینی یا رد کند.
تعداد جنین انتقالی در IVF
انتقال تعداد بیشتر جنین الزاماً به معنی تصمیم بهتر نیست.
انتقال چند جنین میتواند خطر بارداری دوقلو یا چندقلویی را افزایش دهد.
بارداری چندقلویی با احتمال بیشتر:
- زایمان زودرس؛
- وزن پایین نوزاد؛
- فشار خون بارداری؛
- و سایر عوارض مادر و جنین
همراه است.
برای بعضی بیماران دارای جنین با کیفیت، انتقال انتخابی یک جنین میتواند گزینه مناسبتری باشد.
دوره استراحت بعد از انتقال جنین
پس از انتقال جنین معمولاً نیازی به استراحت مطلق طولانیمدت وجود ندارد، مگر اینکه پزشک به دلیل شرایط خاص توصیه دیگری داشته باشد.
بیمار میتواند بسیاری از فعالیتهای معمول روزانه را طبق توصیه مرکز ادامه دهد.
خوابیدن طولانی در تخت تضمینی برای افزایش احتمال لانهگزینی نیست.
بهتر است درباره ورزش، رابطه جنسی، سفر و فعالیتهای خاص از تیم درمان سؤال شود.
عوارض IVF
IVF یک روش پزشکی است و میتواند عوارض داشته باشد.
از جمله خطرات احتمالی:
- واکنش به داروهای تحریک تخمدان؛
- OHSS؛
- درد و نفخ؛
- خونریزی یا عفونت نادر پس از تخمککشی؛
- بارداری خارج رحمی؛
- بارداری چندقلویی؛
- و فشار روانی و مالی ناشی از درمان.
انتخاب پروتکل مناسب و پایش دقیق میتواند احتمال بعضی عوارض را کاهش دهد.
سندرم تحریک بیش از حد تخمدان چیست؟
OHSS زمانی ایجاد میشود که تخمدانها پاسخ بیش از حد به داروهای تحریک بدهند.
در موارد خفیف ممکن است نفخ و ناراحتی وجود داشته باشد.
در موارد شدیدتر، تجمع مایع، درد قابل توجه، مشکلات تنفسی یا اختلالات دیگر ممکن است ایجاد شود و نیاز به مراقبت پزشکی داشته باشد.
پروتکلهای جدید IVF امکان کاهش قابل توجه خطر OHSS را در بسیاری از بیماران فراهم کردهاند.
هزینه IVF در ایران در سال 1405
آخرین بررسی قیمت: 30 اوت 2026 / 8 شهریور 1405
هزینه IVF در ایران به مرکز درمانی، داروهای مورد نیاز، پاسخ تخمدان، استفاده از ICSI و خدمات آزمایشگاهی اضافی بستگی دارد.
منابع منتشرشده در سال 1405 بازههای متفاوتی ارائه میکنند.
برای یک سیکل IVF در مراکز خصوصی ایران میتوان بهطور تقریبی حدود 40 تا 120 میلیون تومان را بهعنوان بازه کلی در نظر گرفت.
برخی مراکز و برآوردها هزینه پایه یک سیکل را حدود 40 تا 95 میلیون تومان اعلام میکنند، در حالی که بعضی برآوردهای جدیدتر با احتساب بخش بیشتری از داروها و خدمات رقم 100 تا 120 میلیون تومان را گزارش کردهاند.
هزینههای IVF میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- داروهای تحریک تخمدان؛
- سونوگرافی و پایش؛
- آزمایشهای دوره درمان؛
- تخمککشی؛
- بیهوشی؛
- خدمات آزمایشگاه جنینشناسی؛
- لقاح IVF یا ICSI؛
- کشت جنین؛
- و انتقال جنین.
داروهای تحریک تخمدان بهتنهایی ممکن است در برخی بیماران حدود 15 تا 40 میلیون تومان هزینه داشته باشند.
خدمات اضافی مانند:
- میکرواینجکشن در صورت محاسبه جداگانه؛
- فریز جنین؛
- نگهداری جنین؛
- انتقال جنین فریز شده؛
- PGT؛
- برداشت اسپرم با جراحی؛
- یا استفاده از روشهای اهدایی
میتوانند هزینه نهایی را افزایش دهند.
این مبالغ تقریبی هستند و تعرفه ثابت طبیبو محسوب نمیشوند.
چرا قیمت IVF بین مراکز متفاوت است؟
اختلاف قیمت همیشه به معنی اختلاف مستقیم در کیفیت نیست.
یکی از دلایل مهم این است که برخی مراکز فقط بخشی از خدمات را در قیمت اولیه اعلام میکنند.
قبل از مقایسه قیمت از مرکز سؤال کنید آیا مبلغ اعلامشده شامل:
- داروها؛
- ویزیتها؛
- سونوگرافیها؛
- تخمککشی؛
- بیهوشی؛
- ICSI؛
- کشت بلاستوسیست؛
- انتقال جنین؛
- فریز؛
- و نگهداری
میشود یا خیر.
مقایسه دو «پکیج IVF» بدون بررسی خدمات داخل آنها میتواند گمراهکننده باشد.
هزینه میکرواینجکشن در ایران
در بسیاری از مراکز، ICSI همراه با IVF انجام میشود و بخشی از هزینه سیکل محسوب میشود.
در مراکز دیگر ممکن است هزینه آزمایشگاهی آن جداگانه محاسبه شود.
هزینه نهایی همچنین به این بستگی دارد که اسپرم از نمونه معمولی به دست میآید یا نیاز به جراحی مانند TESA یا Micro-TESE وجود دارد.
بهتر است قبل از شروع سیکل مشخص شود آیا ICSI در قیمت IVF گنجانده شده است یا خیر.
آیا بیمه هزینه IVF را پرداخت میکند؟
پوشش بیمهای درمان ناباروری در ایران بسته به نوع بیمه، مرکز طرف قرارداد و خدمات مورد استفاده متفاوت است.
بخشی از خدمات تشخیصی، داروها یا روشهای کمکباروری ممکن است در شرایط مشخص تحت پوشش بیمه پایه یا بیمه تکمیلی قرار گیرند.
قبل از شروع درمان بهتر است درباره پوشش موارد زیر جداگانه سؤال شود:
- داروهای تحریک تخمدان؛
- آزمایشها؛
- تخمککشی؛
- IVF و ICSI؛
- انتقال جنین؛
- و خدمات فریز.
انتخاب مرکز IVF در ایران
عبارت «بهترین مرکز IVF در ایران» پاسخ یکسانی برای همه بیماران ندارد.
هنگام مقایسه مراکز بهتر است موارد زیر را بررسی کنید:
- تخصص پزشکان ناباروری؛
- کیفیت آزمایشگاه جنینشناسی؛
- تجربه جنینشناسان؛
- امکانات IVF و ICSI؛
- روش پایش تحریک تخمدان؛
- امکانات فریز جنین و تخمک؛
- نحوه مدیریت OHSS؛
- دسترسی به خدمات ناباروری مردان؛
- نحوه گزارش نرخ موفقیت؛
- سیاست انتقال تعداد جنین؛
- شفافیت هزینهها؛
- و برنامه پیگیری بیمار.
در IVF، آزمایشگاه جنینشناسی به اندازه پزشک درمانکننده اهمیت دارد.
چگونه نرخ موفقیت مراکز IVF را مقایسه کنیم؟
اگر مرکزی درصد موفقیت اعلام میکند، بهتر است بپرسید:
- این درصد مربوط به چه گروه سنی است؟
- بر اساس هر سیکل شروعشده محاسبه شده یا هر انتقال؟
- مربوط به جنین تازه است یا فریز؟
- تخمک خود بیمار استفاده شده یا تخمک اهدایی؟
- منظور تست مثبت بارداری است یا تولد زنده؟
- و نتیجه برای بیماران با سن و شرایط مشابه شما چقدر است؟
دو مرکز ممکن است هر دو عدد «موفقیت 50 درصد» را اعلام کنند، اما تعریف آنها از موفقیت کاملاً متفاوت باشد.
انجام IVF در شهرهای مختلف ایران
مراکز درمان ناباروری و IVF در چندین شهر ایران فعالیت میکنند و بیماران لزوماً مجبور نیستند درمان را فقط در تهران انجام دهند.
هنگام انتخاب شهر علاوه بر پزشک و آزمایشگاه، به تعداد دفعات مراجعه نیز توجه کنید.
دوره تحریک تخمدان معمولاً نیازمند چند نوبت سونوگرافی و ارزیابی است و سپس تخمککشی و انتقال جنین انجام میشود.
اگر از شهر دیگری مراجعه میکنید، از مرکز بپرسید:
- چه مدت باید در شهر بمانید؟
- آیا بخشی از پایش میتواند در شهر محل زندگی انجام شود؟
- روز تخمککشی چه زمانی مشخص میشود؟
- همراه لازم است یا خیر؟
- و پیگیری پس از انتقال چگونه انجام میشود؟
IVF در ایران برای بیماران بینالمللی
بعضی مراکز ناباروری در ایران بیماران بینالمللی نیز میپذیرند.
پیش از سفر بهتر است مدارک پزشکی شامل:
- AMH؛
- سونوگرافی؛
- آزمایشهای هورمونی؛
- آزمایش اسپرم؛
- گزارش IVFهای قبلی؛
- سوابق جراحی؛
- و اطلاعات جنین یا تخمک فریز شده
برای مرکز ارسال شوند.
همچنین باید هزینههای پزشکی از خدمات جانبی مانند مترجم، اقامت، حملونقل و هماهنگی سفر تفکیک شوند.
چه سؤالاتی قبل از IVF بپرسیم؟
پیش از شروع درمان میتوانید از پزشک و مرکز سؤال کنید:
- چرا IVF برای شرایط ما پیشنهاد شده است؟
- آیا روش سادهتری هنوز مناسب است؟
- ذخیره تخمدان من چگونه است؟
- چه تعداد تخمک ممکن است به دست آید؟
- از IVF معمولی استفاده میشود یا ICSI؟
- چند جنین انتقال داده خواهد شد؟
- سیاست مرکز درباره انتقال یک جنین چیست؟
- آیا انتقال تازه انجام میشود یا فریز؟
- جنینهای اضافی چگونه نگهداری میشوند؟
- احتمال موفقیت در سن و شرایط من چقدر است؟
- نرخ تولد زنده مرکز چگونه گزارش میشود؟
- عوارض اصلی درمان چیست؟
- و هزینه اعلامشده دقیقاً شامل چه خدماتی است؟
مراکز IVF در ایران را مقایسه کنید
در این صفحه میتوانید پزشکان و مراکز IVF در ایران را بررسی کرده و اطلاعات موجود درباره خدمات درمان ناباروری، میکرواینجکشن، فریز جنین و محل فعالیت آنها را مقایسه کنید.
IVF یکی از مهمترین روشهای کمکباروری است، اما نتیجه آن برای همه افراد یکسان نیست. سن، کیفیت تخمک و اسپرم، علت ناباروری، شرایط رحم و کیفیت آزمایشگاه جنینشناسی بر احتمال موفقیت تأثیر دارند.
طبیبو اطلاعات ارائهدهندگان خدمات سلامت را برای کمک به جستجو و مقایسه در اختیار کاربران قرار میدهد و جایگزین ارزیابی یا برنامه درمانی فردی توسط متخصص ناباروری نیست.
