ازوفاژیت رفلاکسی که به آن مری بارِت نیز گفته میشود، یک بیماری التهابی مری است که در اثر تماس مکرر و طولانیمدت پوشش داخلی مری با اسید معده ایجاد میشود. این حالت، شکل جدیتر و عارضهدار شدهی بیماری شایع ریفلاکس معده به مری (GERD) محسوب میشود.
علائم هشداردهنده: از سوزش سر دل تا مشکل در بلع
زمانی که اسید معده به طور مکرر به مری بازمیگردد، به تدریج به پوشش حساس آن آسیب رسانده و باعث بروز علائم زیر میشود:
-
سوزش سر دل پایدار و آزاردهنده
-
درد یا احساس فشار در قفسه سینه که ممکن است با درد قلبی اشتباه گرفته شود
-
دشواری در بلع (دیسفاژی) یا احساس گیر کردن غذا در گلو
-
بازگشت غذا یا مایع ترش به دهان
-
سرفههای مزمن و گرفتگی صدا
عوارض جدی: وقتی التهاب مری پیشرفت میکند
اگر رفلاکس اسید به طور مؤثر کنترل نشود، التهاب مزمن مری میتواند منجر به عوارض جدی زیر شود:
-
زخم مری (اولسر): ایجاد زخم در پوشش مری به دلیل آسیب عمیق اسید.
-
تنگی مری: باریک شدن مری در اثر تشکیل بافت اسکار، که بلع غذا را بسیار دشوار میکند.
-
مری بارِت: مهمترین عارضه بلندمدت، که در آن سلولهای پوشش مری برای مقاومت در برابر اسید، تغییر شکل داده و شبیه سلولهای پوشش روده میشوند. این تغییر خطر ابتلا به سرطان مری را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد.
راههای تشخیص: از آندوسکوپی تا پایش اسید
برای تشخیص قطعی و ارزیابی میزان آسیب، پزشکان از روشهای زیر استفاده میکنند:
-
آندوسکوپی فوقانی: روش اصلی تشخیص، که در آن یک لوله منعطف مجهز به دوربین برای مشاهده مستقیم مری و نمونهبرداری وارد مری میشود.
-
پایش ۲۴ ساعته pH مری: برای اندازهگیری دقیق میزان و دفعات بازگشت اسید به مری در طول یک شبانهروز.
-
عکسبرداری با باریم: برای شناسایی تنگیها یا ناهنجاریهای ساختاری مری.
درمان و مدیریت: ترکیبی از تغییر سبک زندگی و دارو
هدف اصلی درمان، کاهش تولید اسید معده، ترمیم پوشش مری و جلوگیری از عوارض است. این امر از طریق یک برنامه جامع قابل دستیابی است:
۱. تغییرات سبک زندگی و رژیم غذایی:
-
پرهیز از غذاهای محرک (مانند غذاهای چرب، تند، ترش، قهوه و شکلات)
-
کاهش وزن در صورت داشتن اضافه وزن
-
ترک سیگار و الکل
-
پرهیز از دراز کشیدن بلافاصله پس از غذا
-
بالا بردن سر تخت هنگام خواب
۲. درمان دارویی:
-
مهارکنندههای پمپ پروتون (PPIs): مانند امپرازول و پنتوپرازول که قویترین داروها برای کاهش ترشح اسید معده و ترمیم مری هستند.
-
آنتیهیستامینهای H2: مانند فاموتیدین که در کنترل ترشح اسید مؤثرند.
-
داروهای پروکینتیک: برای بهبود حرکت دستگاه گوارش و تخلیه سریعتر معده.
۳. درمانهای مداخلهای:
در موارد بسیار شدید و مقاوم به دارو، ممکن است اقدامات دیگری مانند عمل جراحی فوندوپلیکیشن برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری در نظر گرفته شود.
با تشخیص به موقع و پایبندی به برنامه درمانی، میتوان آسیبهای ناشی از ازوفاژیت رفلاکسی را به طور مؤثری مدیریت کرده و از بروز عوارض جدی مانند مری بارِت پیشگیری کرد.


