واژینیت، التهاب واژن است که می تواند علائمی مانند خارش، سوزش، ترشحات غیرطبیعی واژن (تغییر در رنگ، بو یا غلظت) و ناراحتی هنگام ادرار یا رابطه جنسی ایجاد کند.
این مشکل میتواند ناشی از عفونتها، تغییرات هورمونی (یائسگی، بارداری) یا محرکها (صابونها، دوش واژینال) باشد.
انواع شایع واژینیت
نوع
علت
علائم کلیدی
واژینوز باکتریایی (BV)
عدم تعادل باکتریایی (کاهش لاکتوباسیلوس، افزایش گاردنرلا)
ترشحات آبکی خاکستری-سفید؛ بوی ماهی
عفونت قارچی (کاندیدیازیس)
رشد بیش از حد کاندیدا
ترشحات غلیظ سفید “پنیری”؛ خارش شدید
تریکومونیازیس
انگل (تریکوموناس واژینالیس)
ترشحات کفآلود زرد-سبز؛ بوی تند
واژینیت آتروفیک
کاهش استروژن (یائسگی)
خشکی، نازک شدن دیواره واژن
تشخیص و درمان
درمانهای پزشکی
واژینوز باکتریایی: مترونیدازول (خوراکی یا ژل) یا کلیندامایسین
عفونت قارچی: داروهای ضدقارچ (فلوکونازول، کلوتریمازول)
تریکومونیازیس: آنتیبیوتیک خوراکی (مترونیدازول/تینیدازول)
واژینیت آتروفیک: درمان استروژن (کرمها، حلقه واژینال)
پیشگیری و مراقبت شخصی
✔ پوشیدن لباس زیر نخی و اجتناب از لباسهای تنگ
✔ رابطه جنسی ایمن (کاندوم خطر STI را کاهش میدهد)
✔ پرهیز از دوش واژینال (تعادل pH واژن را برهم میزند)
✔ استفاده از محصولات بهداشتی بدون عطر
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
در صورت مشاهده موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:
⚠ علائم پایدار علیرغم درمانهای بدون نسخه
⚠ ترشحات بدبو یا خونی
⚠ درد لگن یا تب (نشانه عارضه)
درمان زودهنگام از عود مجدد جلوگیری میکند – برای آزمایش و مراقبت مناسب با متخصص زنان خود مشورت کنید.









